آغازی دوباره

پس از نزدیک چهار ماه دوری از دنیای مجازی،باید اعتراف کنم که  این دوری آرامش بیشتری را برای انسان به همراه دارد اما دور شدن از اخبار و جریانات روز منجر به قضاوت های یک سویه و غافلانه می شود.سعی می کنم در نوشته های جدید  کمتر سیاسی بنویسم.

بد ندیدم جمله ای  از آقای عماد افروغ رو در اینجا بنویسم که می تواند حسن آغازی برای نوشته های جدید باشد:

«درست است که جمهوری اسلامی بر پایه مخالفت مبنایی با جدایی دین و اخلاق از سیاست و یا به عبارتی سکولاریسم شکل گرفته و منادی پیوند دین و اخلاق با سیاست است، اماخطری که نظام بر خاسته از آرمان های متعالی و زمینه های مستعد فرهنگی و تاریخی را تهدید می کند، سیاسی شدن دین و اخلاق ، ابزار گرایی دینی و یا به عبارتی ماکیاولیسم مذهبی است.

تمام مبنای نظری و آرزوی دیرینه حقیقت گرایان دلسوخته و دردمند، اخلاقی و دینی شدن حیات سیاسی است، اما اگر هوشیار نباشیم . نقد اصول گرایانه و اخلاقی را پیشه خود نکنیم، بیش از آنکه شاهد اخلاقی شدن سیاست و رفتارهای سیاسی باشیم، بدون تردید باید شاهد سیاسی شدن اخلاق و دیانت باشیم و کدام مخرب تر و جانکاه تر است،ماکیاولیسم سکولار یا ماکیاولیسم مذهبی؟!»(انقلاب اسلامی و مبانی باز تولید آن صفحه18 و 19)